OPEN !

"Kita tak perlu bincang hal orang lain sangat , itu semua bicara kanak-kanak , visi kita lebih besar " Kata-

kata seperti ini memang betul.Tiada salah dimana-mana. Kita akan cuba mengekalkan keadaan selesa kita

atau dalam erti kata lainn kita mahu berada dalam zon selesa kita tanpa mahu keluar sedikit pun kerana

bagi kita konflik-konflik dan cabaran diluar adalah membuang masa dan boleh menghilangkan fokus kita.

Tanpa kita sedari , kita telah menutup pintu-pintu perkembangan. Kita telah tutup pintu-pintu kemajuan. Ini

kerana , sesuatu organisasi seharusnya mengambil kira juga pandangan luar kerana , dalam satu sistem

tiada yang terkecuali . Untuk mendapatkan sebutir nasi , banyak pihak yang terlibat daripada petani

sehingga kepada pekerja kilang beras . Apa yang nak cuba disampaikan disini ialah , kita tak boleh ignore

some of the component in a system .

Kalau satu gerakan mahu membentuk sebuah Daulah Islamiyyah sebagai contoh , adalah wajar untuk

mengambil kira pandangan dan peranan yang dimainkan oleh semua pihak. Tetapi hal ini kurang terjadi

dalam beberapa situasi sepanjang pengalaman saya yang singkat ini. Ini yang kita katakan zon selesa , kita

tidak mahu keluar dari zon tersebut kerana merasakan cabaran yang bakal dihadapi tidak membawa

kemajuan. Sehinggakan , jika ada perbincangan yang melibatkan hal-hal yang kononya sensitif kerana

berbeza pandangan , maka akan 'dipulau' serta merta perbincangan seperti itu . We need to expand our

comfort zone in order to make improvement . Wallahua'lam .